Showing posts with label विडंबन. Show all posts
Showing posts with label विडंबन. Show all posts

Friday, January 29, 2016

नव्या युगाचे नवीन ऊखाणे: भाग १


सध्या लग्न सराईचा मौसम चालू आहे. नेहमीचेच ऊखाणे म्हणून / ऐकून वैतागलेल्या सर्वांसाठी प्रस्तुत करत आहे, नव्या युगाचे नवीन ऊखाणे: भाग १

न्यूटनची Gravity, आईन्स्टाईनची Relativity,
अमुकरावांचं नाव घेते, मी त्यांची Sweety!


न्यूटनच्या डोक्यावर पडलं होतं Apple
अमुकरावांचे केस विरळ, पडणारेय त्यांना टक्कल


जसं श्रोडींगरचं Cat, जसं पाव्हलोव्हचं श्वान,
फक्त माझ्यासोबत शोभून दिसतं अमुकरावांचं ध्यान

Sunday, May 4, 2008

माझे कॊलेज-गाणे - विडंबन

चाल: "माझे जीवनगाणे"
.... पु.ल., क्षमा करा!

माझे कॊलेज-गाणे, माझे कॊलेज- गाणे
कधी ऐकतो शिव्या घरातून, टाईमपास करतो मी म्हणून
कधी बाबा तर कधी आईही, गाती हेच तराणे
माझे कॊलेज-गाणे, गाणे...

अभ्यास असो वा, प्रोजेक्ट असू दे
सेमिनार असो वा, टेस्ट असू दे
लेक्च्रर असो, वा प्रॆक्टीकल असू दे
"Bunk" मारीत रहाणे!
माझे कॊलेज-गाणे, गाणे...

गा मित्रांनो माझ्यासंगे, वड्यावरी हा जीव तरंगे
तुमचाही ठाव कॆन्टीन असू दे, हेच माझे गार्र्हाणे
माझे कॊलेज-गाणे, गाणे...

("आदित्य" - २००२)

Saturday, May 3, 2008

जिवलगा - (विडंबन)

कै. शांताबाई शेळके यांची क्षमा मागून...
-- गौतम




जिवलगा चालले रे दूर कॊलेज माझे
डोके शिणले, अभ्यासाचे जड झाले ओझे !

रोज बोलती बाबा - आई
नोट्स सभोवती दाटून येती
गत मित्रांची सुटली माया
टेन्शन बहु साचे...

क्लास मागचा मागे पडला
पायदळी ग्राऊंड तिमिरी बुडला
ही कॆन्टीनची सुटे सराई
मिटले जिमखाने...

निराधार मी, कॊलेज-वासी
डिग्रीविना मरेन ऊपाशी
कर मजला पास आता
महिमा तव गाजेल !!
("आदित्य" - २००४)